چغندرنامه

پرورش شترمرغ ! آموزش پرورش شترمرغ همراه با تسهیلات بانکی	شبهای برره ! سریال شبهای برره ۹۰ قسمت کامل با کیفیت عالی
X تبلیغات در بلاگ اسکای


پنجشنبه 15 بهمن ماه سال 1388
و باز هم « باران » نامه
چترها را باید بست ، زیر باران باید رفت فکر ، خاطره را ، زیر باران باید برد همه جا خیسه ... شیشه ماشین را میدم پایین ، لذت بارونی که بصورتم میخوره را به سرمایی که تمام سر تیغ زده ام را در برگرفته ترجیح میدم ... تمام صورتم خیس خیس شده ... نگاه مردم را کاملا حس میکنم و من ته دلم به نادانی شان میخندم ... دوست را زیر باران باید دید عشق را زیر باران باید یافت از پشت پنجره به باغی که درختهاش را برای ساختن انبار جدید بریدند زل میزنم .. چه زود گذشت از ان روزی که زیر باران این باغ برای هم شعر میخواندیم ... درختهای این باغ هم مانند رشته های امیدم یکی یکی فروافتاده ... تکنولوژی زندگی یعنی همین ! هر کجا هستم آسمان مال من است حنجره ، فکر ، هوا ، عشق ، زمین مال من است هرچی فکر میکنم میبینم همه چی از آن توست ، حنجره ای که هر روز و شب نام تو را صدا میزند ، فکری که همیشه به باد توست ، هوایی که به دستور تو میبارد ، عشقی که نمازش را به یاد تو برپا میکنند و زمینی که برای یافتن تو برایم خلق گردید ... و چه سخت رسیدن به تو و شاید هم ناممکن ... ای کاش خود را نشانم میدادی و دوباره با هم در زیر باران ، دستانمان را گرم میکردیم ... تو را نمیدانم اما من خوشحالم ، چون من میدانم باران چیست !!! یه چیز بی ربط : اوضاع زیاد روبراه نیست ... یه چیز بی ربط تز : نیاز به تغییر احساس میشه ... یه چیز با ربط از بوبن : بخاطر دلبستگی های عمیقی که به تنهایی دارم هیچگاه ازدواج نکرده ام ، آنچه سبب دلسردی زوج های بسیار است ، بی احترامی به تنهایی ذاتی دیگری است . یه چیز باربط تر از من : تنهاییت از آن توست ، میخواهم با هم بودنمان را تقسیم کنیم ... یه چیز واسه تو : کاشکی شعر مرا میخواندی ، کاش میفهمدی خلوت سبز مرا با باران ... من ، تو ، تنها ، فشم ...
12:35 PM \| حاج اقا چغندر \| « درد دل » نامه \| نظرات [5]


چهارشنبه 23 دی ماه سال 1388
« باور » نامه
ای کاش باور داشتی ... ای کاش باورداشتی ؛ انتخابم را ... ای کاش باورداشتی ؛ بودنم را ... ای کاش باورداشتی ؛ همراهیم را ... ای کاش باورداشتی ؛ بودنت را ... ای کاش باورداشتی ؛ عشقت را ... ای کاش باورداشتی ؛ احساست را ... ای کاش باورداشتی ؛ که باران را دوست دارم ... ای کاش باورداشتی ؛ که بهشت را دوست دارم ... ای کاش باورداشتی ؛ که خدا را دوست دارم ... ای کاش باورداشتی ؛ که تو را دوست دارم ... ای کاش باورداشتی ؛ که باران ، تو را دوست دارد ... ای کاش باورداشتی ؛ که بهشت ، تو را دوست دارد ... ای کاش باورداشتی ؛ که خدا تو ، را دوست دارد ... ای کاش باورداشتی ؛ که من ، تو را دوست دارم ... ای کاش باورداشتی ؛ که انتخابم ، هوس نیست ... ای کاش باورداشتی ؛ که بودنم ، نیاز نیست ... ای کاش باورداشتی ؛ که همراهیم ، کوتاه نیست .. ای کاش باورداشتی ؛ که بودنت از سر خودخواهی نیست ... ای کاش باورداشتی ؛ که عشقت ، از سر لجاجت نیست ... ای کاش باورداشتی ؛ که احساست از سر دلسوزی نیست ... ای کاش باورداشتی ؛ که هنوزم دوست دارم ، دست در دست هم دویدن در میان فواره ها ... ای کاش باورداشتی ؛ که هنوزم دوست دارم ، پیاده روی از آزادی تا تهران پارس را و برعکس ... ای کاش باورداشتی ؛ که هنوزم دوست دارم ، با هم گریستن را زیر باران ... ای کاش باورداشتی ؛ که هنوزم دوست دارم ، هویج بستنی را در گرمای تابستان میدان انقلاب ... ای کاش باور داشتی که با زمزمه های صبحت بخیرت از خواب بیدار میشوم و بوسه های شبانه ات بخواب می روم ... ای کاش باورداشتی که جای بوسه ات در زیر گلویم آتشی است که زبانم را سوزانده تا لب به شکوه نگشاید ... ای کاش باورداشتی که بهانه های دیدنت ازکوهنوردی های هفتگی است تا به اندازه تمام نذری های روز عاشورا ... ای کاش باورداشتی که که میتوان در میان همه " همه " ها یک " من " و در میان همه " نه " ها یک " آری " انتخاب کرد ... ای کاش باورداشتی ؛ میتوان دوست داشت و اعتماد کرد ... ای کاش باورداشتی ؛ میتوان انتخاب کرد و اعتماد کرد ... ای کاش باورداشتی ؛ میتوان توکل کرد و اعتماد کرد .. ای کاش باورداشتی ؛ میتوان اعتماد کرد ... ای کاش باور داشتی ... و من چه ناباورانانه در انتظار باورت نشسته ام ... پ.ن : ای کاش باور داشتی ، به قصه " من " و " تو " ... یه چیز با ربط : هرچه میدوم با گمان رد گامهای تو گم نمی شوم راستی در میان این همه اگر تو چقدر بایدی ... یه چیز بی ربط : نیست امید خلاص از سر زلفش حافظ چــونکه تقدیر چنین بود چه تدبیر کنم
00:38 AM \| حاج اقا چغندر \| « درد دل » نامه \| نظرات [4]


یکشنبه 22 آذر ماه سال 1388
« خداحافظ » نامه
نوشتم ، اینبار برای تو ! گویا کار دیگری ندارم ، من کارم نوشتن است ؛ اینبار برای تو ! نوشتم خداحافظ ، برای تو ! باورم نمیشود که برای تو هم نوشتم ! اشکهایت را وقت رفتن دیدم و من لبخند بر لب !! گفتی مرا ببوس برای اخرین بار ، گفتم تا نخندی نمیبوسمت و تو خندیدی برای من ! و من خندیدم برای خودم تا لرزش صدایم را نشنوی ! ... و دیشب رسید ... ... وقتی همه به تو میگفتند عروس ، خدا را شکر کردم ... الحمداله ... راستی میدانی چرا اسم مراسم عروسی است نه دامادی؟ ... وقتی دستت را در دستانش دیدم ، خدا را شکر کردم ... الحمدالله ... راستی دست گلت همانطور که دوست داشتی سفید بود ... وقتی باهم می رقصیدین ، باز هم خدا را شکر کردم ... الحمدالله ... راستی بالاخره رقص یادش دادی؟ ... و وقتی پدر دستت را در دستش قرار داد و دعای خیرش را بدرقه راهت کرد ، من نیز هم خدا را شکر کردم... الحمدالله ... راستی چرا اینبار گریه نکردی؟ ... و وقتی ... نه دیگر وقتی نمانده ، وقت تمام است ! فقط من ماندم و خاطرات کودکی مان ؛ راستی یادت است همیشه در حال قهر بودی و جمع کردن وسایل و رفتن از خانه ! راستی یادت است بخاطر دیدن هزارتومنی تا کجا بدنبالم دویدی و اخر سر چه شد ؟! راستی یادت است پول عروسک خواهرت را دادم یا نه ؟ راستی یادت است اختراعات برقی من چه بلاهایی سرتان می آورد ؟ راستی یادت است تولد با مسقطی ؟ راستی یادت است نان روغنی را چطور درست میکنند ؟ راستی یادت است اولین بار که دوستم مهدی را دیدی چه گفتی ؟ راستی یادت است ... من یادم میماند تو هم بیاد داشته باش ... و اکنون جای خالی ات را احساس میکنم و چه زود دلم برایت تنگ شد ... پ.ن : برایش بهترین ها را ارزو دارم ... یه چیز بی ربط : تولدت هم مبارک ... هنوز یادم نرفته ... یه چیز با ربط : باور نمیکنم که ناگهان به سادگی آب از ساحل سلام دل برکنم تا لحظه لحظه در دریای ذور امواج بی کران دقایق را پارو زنم ! (ق.ا)
11:17 PM \| حاج اقا چغندر \| « خاطره » نامه \| نظرات [7]


جمعه 15 آبان ماه سال 1388
« شروع یک پایان » نامه
قصه شبانه « من » و « تو » دیگر تکراری است این را « همه » میگویید ٬ دیگر « هیچ کس » با این قصه به « خواب » نخواهد رفت و « تو » بیدار و بیزار از « تکرار » ها ! از تکرار « من » ها و « تو » ها ! راستی جایی خواندم از همان اول « تو » یی نبود ! پس نتیجه این که « من » ها تکراری است ! چه میتوان کرد هر داستانی را پایانی است و این داستان را هم باید به پایان برد ! داستان « من » های تکراری ! از تولد « تو » تا تولد « من » و از تولد « من » تا تولد « تو » چهل روز چله ها (!) نشستم ! چهل روز را به انتظار نشستم تا پایان این داستان را ببینم اما دیدم قصه ادامه دارد ! قصه ی « من » که « تو » را د.د ٬ د.د ٬ د.خ.د ! اما باید پایان داد ! بیا اینبار پایانش را تو بنویس ! پ.ن :راستی فرق « قصه » با « داستان » چیست ؟ تو این اوضاع بهم ریخته هیچ حسی برای نوشتن نداشتم ! دلیل دوریم هم همین حس بود ! حسی که نتونه جملات بهم ریخته اش را کنار هم ردیف کنه و ازش یه متن دربیاره بدرد نوشتن نمیخورد ! اوضاع بهم ریخته سیاسی و اجتماعی و حتی کاری ! فکر خسته ! دل ...! نمیذاشت که تمرکز لازم را داشته باشم ! (همیشه به دوستام میگم اگر این برنامه کوه جمعه هام نبود منو الان تو امین اباد باید کت بسته میدیدن !!!! ) اونقدر اوضاع بهم ریخته بود که یادم رفت امسال هم محض خوردن بیسکوییت هم که شده واسه کنکور ثبت نام کنم و امسال رقبای من با دلی آرام و قلبی شاد در کنکور شرکت خواهند کرد :دی ! خلاصه اینکه الان این « من » م ! « چغندر » ی سبز در آستانه فصلی سرد !!!! پ.ن : راستی « چراغ » منم فراموش نشود !
8:12 PM \| حاج اقا چغندر \| « درد دل » نامه \| نظرات [5]


دوشنبه 25 خرداد ماه سال 1388
« ۲۵ خرداد » نامه
باز شب ... باز باران ... باز تو ... باز من ... باز همان قصه قدیمی دلتنگی من ! دلتنگی های به اندازه همهی بارانهای این شبها ... آیا تو هم دلت برایم تنگ میشود؟ نمیدانم این باران ها ٬ این شبها یا حتی این دلتنگی ها چه نوعی است!! خوب یا بد ! اما میدانم برای تو ست ! پس خوب است ! آیا در این باران ها یادم میکنی ؟! پ.ن: آیا تو هم دلت برایم تنگ میشود؟ - اردیبشت آمد ... نیامدی ... خرداد آمد ... نیامدی ... در میان کادوهای تولدم بدنبال تو میگردم ... تولدم مبارک ...
3:29 PM \| حاج اقا چغندر \| « درد دل » نامه \| نظرات [7]


شنبه 23 خرداد ماه سال 1388
نوشتم تا دیگر فراموش نکنم !
می نویسم تا دیگر فراموش نکنم ! اس ام اس ها سه روز است که قطع است ... موبایل ها هم از کار افتاده ... خیابان ولیعصر شلوغ است و برادران محترم نیروی انتظامی و لباس شخصی همچنان در حال پذیرایی و جشن و شادی بهمراه مردمند ! تمام سایتهای مرتبط با میرحسین موسوی فیلتر شد ! فیس بوک هم فیلتر شد ! احمدی نژاد با ۲۳میلیون رای مجددا رئیس جمهور ایران شد ! مینویسم تا فراموش نکنم ... سبز سبزم ریشه دارم ...
11:43 PM \| حاج اقا چغندر \| « هزیان » نامه \| نظرات [1]


شنبه 5 اردیبهشت ماه سال 1388
« باور » نامه
فراموش کرد بودم که یه روز گفته بودی : یادم باشه که از یاد می برمت... یادت باشه که از یاد نمی بریم... یادم باشه خسته شدم از خوبیات... یادت باشه خوب نبودم که خسته شی... باور نمیکردم که از یاد بروم ... روز دیگر هم گفته بودی : I will help you achieve all your goals کمکت خواهم کرد که به هدفهایت برسی باور نمیکردم در کنار هدفم تنهایم گذاری ... باور نمیکردم که منهم بهار را باور نکنم ... دکتر شریعتی میگه : وقتی نمیتونی فریاد بزنی ناله نکن!!خاموش باش /قرن ها نالیدن به کجا انجامید؟؟ تو محکومی به زندگی کردن تا شاهد مرگ آرزوهای خودت باشی ... پ.ن : امیدوارم که تو این دلتنگیم همراهم باشی ... یادت باشه دعوتم نکردی ... میدونم اونقدر نامردم که وقت دلتنگیم پیشت بودم ولی هیچ وقت دست رد به سینه ام نمیزدی ... اقا رضا دلم برات تنگ شده ... دلم یه عالمه گریه میخواد ... اما خشک خشکم ... یه چیز دیگه : + چه اسفندها... آه! چه اسفندها دود کردیم! برای تو ای روز اردیبهشتی که گفتند: این روزها می رسی از همین راه (قیصر امین پور) باور نمیکردم روزی از یادت بروم ...
11:53 PM \| حاج اقا چغندر \| « چکنویس » نامه


دوشنبه 3 فروردین ماه سال 1388
« بهاران » نامه
فال میگیرم برایت ، فال تا شاید بیایی شاه میبینم ولیکن ، من کجا و تو کجایی آس یعنی عش اما ، هرچه امد تک نیامد فال هم بیخود گرفتم ، این ورق ها تک ندارد راز هستی - لاله سیلاخوری* سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که نگاه چشمانت را باور دارم ، باورتر از گرمی دستان سردت ! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که گرمی دستان سردت را باور دارم ، باورتر از بغض فروخفته در گلویم ! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که بغض فرو خفته در گلویم را باور دارم باورتر از فریادهای بی جوابم! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که فریادهای بی جوابم را باور دارم باورتر از دلتنگی های شبانه ام! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که دلتنگی های شبانه ام را باور دارم باورتر از دلتنگی های هنگام دیدنت! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که دلتنگی هنگام دیدنت را باور دارم باورتر زمزمه های شبانه مان! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که زمزمه های شبانه مان را باور دارم باورتر از مستی در آغوش گرفتنت! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که مستنی در آغوش گرفتنت را باور دارم ، باورتر از آتش بوسه تو بر لبانم! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که آتش بوسه تو بر لبانم را باور دارم باورتر از دوست داشتنت! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که دوست داشتنت را باور دارم باور تر از همیشه بودنت! سالهاست که بهاران را باور دارم همانطور که همیشه بودنت را باور دارم اما دروغ چرا ؟ باور ندارم! پ.ن : منهم مثه تو دیگر بهاران را باور ندارم ! یه چیز با ربط :با اینکه عید امسال را دوست ندارم ولیبا اینکه عید امسال را دوست ندارم ولی میدونم امسال سال بزرگی برام هست ! سالی که بهترین تصمیم هام را میگیرم ، بهترین انتخابها را انجام میدم ، سالی پر از اتفاقهای خوب در کنار تو ... یه چیز با ربط تر : دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من ... به ما درد خود افشا کن مداوا کردنش با من یه چیز بی ربط : هیچ چیز بی ربط وجود ندارد ! حتی انلاین شدن من از اصفهان با اکانت پارس آنلاین تهران واسه اپدیت این پست! یه چیز مهم : بهارتان مبارک ! یه چیز واسه خودم : همون قبلی ها را ادامه بده تا بهبودی کامل ! * : لاله عزیز ، صمیمانه ترین تبریکات را بخاطر چاپ کتاب زیبایت را از من بپذیر ، بارها و بارها اشعارت را خواندم ، برای من که اندکی « راز هستی » را میدانم ، احساست را در تمامی اشعارت میستایم و چه زیبا تقسیم کرده ای ! دوزخ ! برزخ ! بهشت ! ...
01:12 AM \| حاج اقا چغندر \| « درد دل » نامه \| نظرات [8]


سه شنبه 27 اسفند ماه سال 1387
« مارکوپلو » نامه 4
امشب به قصه ی دل من گوش می کنی فردا مرا چو قصه فراموش می کنی این در همیشه در صدف روزگار نیست می گویمت ولی توکجا گوش می کنی دستم نمی رسد که در آغوش گیرمت ای ماه با که دست در آغوش می کنی در ساغر تو چیست که با جرعه ی نخست هشیار و مست را همه مدهوش می کنی می جوش می زند به دل خم بیا ببین یادی اگر ز خون سیاووش می کنی گر گوش می کنی سخنی خوش بگویمت بهتر ز گوهری که تو در گوش می کنی جام جهان ز خون دل عاشقان پر است حرمت نگاه دار اگرش نوش می کنی سایه چو شمع شعله در افکنده ای به جمع زین داستان که با لب خاموش می کنی پ.ن : داره باز عید میاد ... یعنی میشه امسال بهم عیدی بدی ؟ یه چیز : چند وقتیه نوشتن نمیاد :( ... هیشکی نیست به من بگه با این نوشتنت میخواییم صد سال ننویسی و از انجا که ما پر رو تر از این حرفهاییم مینویسیم تا چشممان در آید و این خاطرات زیبا را پس سه ماه ثبت کنیم : در صبح با صدای قوقولی قوقو یی از خواب برخواستیم و شروع به مهیا نمودن صبحانه کردیم تا دوست ترک ما از خواب بیدار شود و در حد اعلای مرام صبحانه آماده باشد ٬ دیدیم در کمال بی ذوقی فقط یک لقمه که انهم جهت احترام به صبحانه ما بود خورد و با سه لیوان آب اماده سرکار رفتن شد و ماهم طبق عادت ایرانی بودنمان سه لیوان چایی نوش نمودیم ... و از آنجا ه طبق قانون سایت بایستی به همراه میزبان از خانه خارج شویم تا برگشت ایشان در شهر بچرخیم از خانه بیرون زدیم و به شهر گردی پرداختیم ! شهری بسیار تمیز و باکلاس ٬ مردمانش هم برعکس تصور بسیار خونگرم و با یه can you speak english? همه میخوان انگلیسی صحبت کنن ... یادم نمیره تو مترو میخواستیم ساعت کار مترو را بپرسیم ، با بی سیم ازساختمان مرکزی یکی را صدا زدند که بیاد با ما صحبت کنه ! این توریست مداریشون ما را کشت ! در میدان olus مجسمه اتاتورک با ما عکس گرفت و در انجا بود که کشفی بزرگ انجام شد که تمام موزه های شهر در روز دوشنبه تعطیل است و ما فقط باید خیابانهای شهر را ببینم ... مسجد جامع انکارا که نماد معماری جدید شهر است را پس از خیابان گردی های فراوان یافتیم ، چون آنکارا شهری است که بروی منطقه ای کوهستانی واقع است و تمام خیابانهای شهر شیب دار است و پیدا کردن یک محل بسیار سخت است و این نوع شهر سازی هم نوع خودش بسیار جالب است که در خیابانی قرار میگیری که تمام شهر دیده میشود و دقایقی بعد در دل شهر هستی و چیزی دیده نمیشود ! در طبقه زیرین این مسجد عظیم شعبه ای از carform و پارکینگی عظیم وجود داشت که در نوع خودش جالب بود. برای نهار هم دو نوع غذای معروف ترکها ( دونار و لاهمهجون ) سفارش دادیم که بسیار خوشمزه بود . ناگهان یادمان افتاد که مقبره آتاتورک در آنکاراست ! ( میدونم به حافظه ام حسودیتون شد )‌ ... تصمیم گرفتیم به انجا برویم و از انجا که عمرا پول ماشین بدهیم تصمیم بر آن شد پیاده برویم ... و به همان دلیلی که قبلا گفتم پس از ساعتها پیاده روی و سوغاتی خریدن یک ربع پس از بسته شدن درب موزه اتاتورک به انجا رسیدم و هرچه اصرار کردیم اجازه ندادند که وارد بشیم لذا به مقبره آتاتورک گفتیم از بیرون با ما عکس بگیرد که ناگهان یه لشگر نظامی ترک به طرف ما حمله کردند و نذاشتن این اتفاق صورت بگیرد و از آنجا که ما توریستهای فهمیده بودیم سریع به خانه برگشتیم ! کوتای پیشنهاد داد که غذای ترکی درست کنند و ماهم از خدا خواسته ! دلمه بادمجون خودمون بود ولی به سبک ترکی ! با یه برنج دم پختکی که از شفته بودن یاد برنجهای شمال افتادم ! بعد از شام کوتای پیشنهاد داد که مشروب ویژه ترکها ( ریکی ) بنوشیم و صحبت کنیم ولی من قهوه ترک را ترجیح دادم ! و تا ساعت 4 صبح در مورد همه چی صحبت کردیم ... سیاست ، فرهنگ ، اقتصاد ، خانواده ، طنز ، اجتماع و ... و از انجا که ساعت 6 بلیط اتوبوس به سمت قونیه رزور کرده بودیم برای اندکی استراحت بحث را به پایان رساندیم ... قبل از خواب از کوتای بابت همه چی تشکر کردیم و او از ما خواست که موقع رفتن برق ها را خاموش کنیم و در را ببندیم ! و ساعت 6 صبح با انجام درخواست کوتای - یعنی هم در را بستیم و هم برق را خاموش کردیم و گرفتن یه تاکسی به مبلغ 20 لیر ( حدود 15هزار تومن واسه یه مسیر 5 دقیقه ای ) سوار بر اتوبوس قونیه شدیم و به سمت انجا حرکت کردیم ... پ .ن : یه سفر رفتیم 10 روز یه خاطره میبنویسیم 3 ماه ! ( عکسای سفر ) یه چیز با ربط : دیگر من هم بهار را باور ندارم ! یه چیز بی ربط : دلم چیپس و پنیر میخواد با طعم تو ! یه چیز برای تو : به اندازه همه روزهایی که مرا میشناسی عیدت مبارک ! یه چیز برای خودم : خویشتن پذیری نامشروط ، دیگر پذیری نامشروط ، شرایط پذیری نامشروط .
10:52 AM \| حاج اقا چغندر \| « خاطره » نامه \| نظرات [3]


جمعه 2 اسفند ماه سال 1387
« مارکوپلو » نامه ۳
رفتی سفر ! ولی تنها نه ! با همانکس که من همیشه به او حسادت میکردم ! زیرا میدانم « تو » از آن « او » هست و حتی قسمتی از وجودش و « او » از آن « تو » ست ! تویی که از آن هیچکس نیست ! پارادکس جالبی است نه ! رفتی سفر ! اما عطرت اکنون همه جا پیچیده و همه شاد و سر مست از عطر تو ! و من با بغضم میخندم زیرا که بوی عطرت نشانه شادی توست ! گفتی از عطری که خاطره ایجاد کند بی زاری ! اما تقصیر من چیست که مدتی است شیشه عطری که برایم گرفتی خالی شده و من در جستجوی عطرت هر شب زیر آسمان مینشینم تا شاید آسمان عطرت را هدیه ام کند ... رفتی سفر ! اکنون باید از باد سراغ تو را بگیرم ! اما در اینجا باد از غرب به شرق میوزد ولی تو به شرق سفر کردی پس از باد هم امیدی نیست ! رفتی سفر ! سفر سلامت ! پ.ن : در زیر باران در حیاط خانه آتشی روشن کردم برای آنکه تو را بسازم ... اما خاک سرد تر از آتش بود و باد وحشی تر از همیشه ! فی الواقع وقتی به دیار آنکار وارد شدیم ! تلگرافی به جناب کوتای فرستادیم و جوابی فی الفور دریافت کردیم که ایشان در « هوشدر استریت » در محله « کیزیلای » منتظر قدم مبارک ما هستند ! ( داره از اینطوری نوشتن خوشم میاد ) ! از ما اصرار و از همسفرمان انکار ! هرچه به ایشان گفتیم که چتر بازی از اصول سفر است در ایشان افاقه نکرد و ما فی الاجبار تصمیم گرفتیم از بند « ما رفتیم میخوایی بیا ! میخوایی نیا ! » استفاده بنماییم که اثر کرد ! از ایستگاه قطار تا منزل دوستمان را دلیجان چهار چرخ بدون اسبی گرفتیم به مبلغ ۲۰لیر در حدود ۱۴هزار تومان کیسه اشرفی تا ما را به مدت ۱۰ دقیقه ای به انجا برساند ! شهر آنکارا چون در ایام تعطیلات عید قربان بود بسیار خلوت بود ! « کوتای » ٬ این دوست ترک زبان ما ٬ ۲۷ساله و در رشته معدن تحصیل کرده و در منزلی که متعلق به خواهر ایشان است و اکنون در دیار یانکی هاست جدا از والدین زندگی مینماید ٬ با ورود ما به منزل ایشان چراغها یکی یکی روشن شدند (۱) و ایشان با ما با آغوش گرمی استقبال کردند ٬ نامزد کوتای هم در انجا بود اندکی بعد مادر و برادر نامزدش به انجا امدند و انها هم به گرمی از استقبال کردند . پس حمام گرفتن از کوتای خواستیم که نقشه ای از شهر برای ما کشیده تا ما بتوانیم از برج میلاد آن شهر به نام « آتاکوله » در شب دیدن کنیم و قرار شد آن شب برایشان طعام ایرانی از نوع «کتلت» اماده نمائیم ... در شهر تاریک آنکارا قدم میزدیم و از خلوتی شهر در هراس بودیم ! اکثر مغازه ها تعطیل بود ولی از خوشاقبالی ما « آتاکوله» باز بود تا ما بتوانیم از فراز آنجا به شهر بنگیرم ! در آنجا تماشاخانه ای وجود داشت که فیلم دختر لر با بازی « گلشیفته فرهانی» و « دی کاپریو » را نمایش میداد ! سیم کارت ترکسل را به مبلغ ۲۰ لیر ( به ارزش ۲۵کنتور ) خریداری کردیم تا با هر اس ام اس به ایران ۸کنتور آن بپرد !!!! ( بعد بگین چرا اینجا اینقدر گرونیه ) ... در حین برگشت از شاپینگ سنتر مواد لازم جهت پخت کتلت بخریدیم (به مبلغ ۵۰لیر) و به منزل کوتای برگشتیم ! در آنجا آشپزی شروع شد ! همسفر من (عادل) در نقش سر مطبخ و من در نقش اسیستنت !! و از آنجا که کتلت نیاز به چنگ فراوان دارد و ما جهت رعایت بهداشت مجبور بودیم نچنگیم با زحمت زیاد این غذا آماده شد و انهم چه کتلتی هر کدام به اندازه و ضخامت کباب تابه ای ! پس از شام تختخ نردی اورده شد و هرچه ما بازی کردیم باختیم ! دیدم فی الواقع ابروی ایران زمین در خطر است و نزدیک است بلاد دیگری را سر شرط بندی به ترکها واگذار کنیم بهانه خواب آوردیم . در اتاق نشیمن مبلی جهت خواب به ما داده شد ! یک نفر هم در زمین ! این هم نتیجه چتربازی! و در اندیشه فردایی بهتر به خواب رفتیم ! پاورقی(۱): بدلیل گرانی برق در ترکیه اکثر چراغها در اپارتمانها سنسور دارد و چراغها بر اساس ان روشن و خاموش میشود . پ.ن : یه جایی خوندم « عزیزخسته کسی رو که تو دوستش داری همه حقی بر تو دارد از جمله اینکه انگونه که می خواهی دوستت نداشته باشد » ... یه چیز با ربط : زیارت قبول ! یه چیز بی ربط : دیگه یه جایی را دارم که حرفهای تیکه پارم را اونجا بنویسم ! یه چیز برای خودم : خویشتن پذیری نامشروط ، دیگر پذیری نامشروط ، شرایط پذیری نامشروط .
9:33 PM \| حاج اقا چغندر \| « خاطره » نامه \| نظرات [6]

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 >>

تو برای من همیشه دست نیافتنی بودی ٬ حتی وقتی به من نزدیک بودی ٬ من تو را با علم به این موضوع دوست داشتم ...

شناس نامه

لینک نامه

سخنرانیش در سازمان ملل
چی بگم ! خود تصویر گویاست !!

پیگیری یه سوتی بعد از یکسال ...
فوت دوباره پدر رئیس جمهور !!!

کفشهای احمدی نژاد
البته این کفشها واسه اوایل ریاست جمهوری ایشونه !

اهلا و سهلا سیدی !!!
خوشتیپ ! خوش هیکل ! مردمی ! ...

مسر پرزیدنت در اندونزی
منم بودم از دست دادن به این زن طفره میرفتم

بازم تابستون شد و ارشاد شروع شد!!
البته میگن حق برخورد ندارند ... ببنیم چی میشه ؟!!

سیزدهم فروردین ، پارک طالقانی
چی بگم ؟!! باید واسه همه چی توضیح داد؟

عکس احمدی نژاد بر روی بسته های شکلات
خدایی این شرکت چی فکر کرده ؟!!!!!

تکنولوژی ببین چه میکنه !!!!
ببینین اینا چی میسازن ما چی !!!

انیشتن و محمود
انیشتین هم جلو محمود کم اورده !!!